Zilt

De zon raakt de kust

en kust de dag weg

ik draai me om

gedwongen mijn weg te gaan

maar een stil verlangen

hangt in de lucht

het houdt mij vast

ik kan nog niet terug

want voordat het donker is

en nadat de zon onder is

schilderen wolken het mooiste uitzicht

beloven hemelse kleuren je het laatste licht

en wil ik blijven wachten

op de sterren en de maan


want ik verlang

naar het grote verschil

verlangen

tussen zeven wensen in een doel gevangen

in wat kan en wil

verlangen

tussen zeven mensen in gevoel te hangen


mijn droom stelt gerust

en kust mijn zorg weg

ik loop op een brug

gevraagd om door te gaan

en een stil verlangen

schreeuwt het nu uit

het houdt mij vast

ik kan hier nog niet uit

want voordat het lichter is

en nadat de zon weer op is

schrijven zinnen het mooiste gedicht

beloven nieuwe klanken je het eerste licht

en wil ik blijven wachten

op de stralen van de zon


in ijdele hoop

Wij breiden geen warme dekens

waar de passie onder loerde

wij beheersten geen techniek

van insteken en doorhalen

hooguit van af laten gaan

van steken laten vallen

en gaten slaan

zonder opzet....

Koor van golven

alten, bassen en tenoren

het bruist

zee van woorden

korte, lange en verstoorde

het suist

zee van klanken

machtig, mooi en melodieus

het huist

zee van jou en mij

De dichter denkt te openen

met dichtende woorden

te springen op koorden

in een woordenval van letters

vervormd, verdraaid, verfijnd

open denkt de dichter

in vreemde kronkels

te weten wie wij zijn